Bijtje, dat aan 't heengaan zijt...
Zeisman hein loert om je heen.
Hij haalt je in op tijd,
en zondertraan...en geen geween.
Bijtje, dat zo moedig hinkt...
Je kijkt niet langer om je heen.
Ik zie hoe reeds jouw oogje blinkt
en weldra tranen stort...sereen.
Bijtje, hijs je op je imkers hand
en laat je warmen rein en net.
Je haalt weldra de overkant
in 't ander land...jouw laatste bed.
Bijtje.... Op je laatste levensdag
zingt mooi jouw levenslied de zwaan...
Of streelt jou d'harmonie van Bach -
heel ver - heel lief - te Ispahaan?
René Vermeulen
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten