maandag 13 april 2009

EIGENHEID

Om zichzelf te kennen
en om te weten
hoe men zich moet wennen
of hoe de tijd versleten.


Hoe je te gedragen
bij mensen allersoort.
Hoe alles te bevragen,
zo 't niets of niemand stoort.


Hoe nimmer te versagen
bij 't zoeken naar de zin.
Hoe alles te verdragen
van, buiten- binnenin.


Je mens zijn te verklaren
bij allen , eender soort.
Je eigenheid bewaren
'dat mens noch dier en stoort.


René Vermeulen
Pasen 2009


zaterdag 11 april 2009

IK BEN NIET BANG

Ik ben niet bang , bij lang nog niet, bij lang nog niet.
Ik ben niet bang. Ik ben geen kierewiet!

Ik ben niet bang , bij lang nog niet, bij lang nog niet.
Ik ben niet bang, van Sinterklaas of Piet.

Ik ben niet bang, bij lang nog niet, bij lang nog niet.
Ik ben niet bang dat Zwarte Piet mij ziet.

Ik ben niet bang,bij lang nog niet, bij lang nog niet.
Ik ben niet bang. Ik ben zijn favoriet.

Ik ben niet bang, bij lang nog niet, bij lang nog niet.
Ik ben niet bang, dat Sint mij iets gebiedt.

Ik ben niet bang, bij lang nog niet, bij lang nog niet.
Ik ben niet bang. Ik zing voor hem mijn lied.

René vermeulen.

WELKOM VREDE

REFREIN

Vrede mag nu komen.
Nacht wordt heilig stil.
Weer gaan sterren dromen
Voor wie vrede wil.


Vrede wil nu komen
in elk huis en straat.
Vrede wil weer dromen:
Vree op elk gelaat.


Vrede mag nu komen
Alles wordt weer stil.
Al de sterren dromen
van meer goede wil.


Vrede zal nu komen,
op het wereldplein.
Zacht gaan sterren dromen
in elk raamkozijn.


Vrede wil nu komen.
Vrede is gestart.
Blij gaan sterren dromen
In elk mensenhart.


René Vermeulen
Melodie en pianobegeleiding zijn beschikbaar.

DIERENDAG

Refrein :
WIJ ZIJN BLIJ OM AL DE DIEREN
DIE VANDAAG HUN FEESTDAG VIEREN
(DIE WIJ SAMEN VROLIJK VIEREN.)

1. Voor de visjes in het diepe water,
voor de ganzen met hun luid gesnater.

2. voor de poesjes op hun kousevoetjes.
Voor de kalfjes en de bonte koetjes.

3. voor de vogels die op vleugels zweven.
Voor de kippen die ons eitjes geven.

4. Voor de vlindersop de mooie bloemen.
Voor de bijtjes die zo vlijtig zoemen.

5. Voor de geitjes met hun zwarte pootjes.
Voor de kikkers in de boerenslootjes.

6. Voor mijn hondje met zijn kwispelstaartje.
Voor het veulen van ons ponypaardje.

7. Voor de schaapjes en de roze zwijntjes.
Voor mijn langoor met haar zeven kleintjes.


René Vermeulen
Lied en pianobegeleiding op aanvraag.

vrijdag 10 april 2009

IMKER

Imker, imker, moedig man ...
Bijen stralen om een fluit.
Toch nog hou je veel ervan
als ze steken in je huid.

Imker, imker, jij durft veel:
plundert leeg de bijenkast.
Kijk hoe netjes , structureel,
ieder raampje netjes past.

Imker, imker, opgelet :
Stoor de bijen niet te veel.
Kijk, ik zag de queen zo net :
't hoofd der bijen in 't kasteel.

Imker, imker, dank je zeer,
voor je goede zorg en moed.
Dank u bijtjes , eens temeer.
Honing smaakt zo heerlijk goed.

René Vermeulen

HET WIJZE BIJTJE

Zie eens hoe knap nu bouwt ons bijtje
haar celletjes naar oude stijl.
Daarin legt koningin haar eitjes
zo royaal rustig, zonder ijl.

Hoe edel, kunstig zelfs is dit.
Geen mens die dit ooit snappen kan.
Een bijenvolk kan toch niet zonder
dit aangeboren bouwenplan.

De koningin gaat deponeren
haar eitjes in dit wassen bed.
De jonge bijtjes gaan soigneren
met brij en voeder - eerste klas.

Na menig dagen van verzorgen
kruipt bijtje uit zijn enge cel.
Hoog geboren, maar geborgen
in moeders eersterangshotel.

Zo groeit ons bijtje op in 't leven
met zoveel zusjes, altegaar.
Ze zullen eerlijk alles delen
al wat goed is voor elkaar.


René vermeulen

donderdag 9 april 2009

DE MEESTER IS JARIG

De meester is jarig
en dat moet gevierd.
Wij hebben ons klasje
met bloemen versierd.

De meester is vriend'lijk
elk uur van de dag.
't Is daarom dat ieder
hem zo gaarne mag.

De meester straft weinig -
soms een enk'le keer.
Zo alles is veilig
en rustig de sfeer.


Tot slot voor de meester:
Hip, Hip en HOERA !
We zien hem zo gaarne:
Hip, Hip en VOILA !

Allen scanderend : H-O-E-R-A..... HOERA!

HERFST IN BEELD

Buig eens neer... en zie:
wat parels van kristal.
Nee... de druppels mist
geregen en vernist -
die broos zijn, kil verpijnd,
aan stramme zilversnee
van wit bevroren gras.


Kom eens nader zien:
het kantwerk van een bruid.
Nee... wat spin hier spon
in 't rijzen van de zon
en zonder één geluid -
over 't ranke hout
van 't sluimerende woud.


Kom eens bij en hoor
het strijdlied van het bos.
Nee... de sneue wind,
die snaar en strijkstok vindt
te weren woest en wild
met grillig, grof gebaar,
wat herfst eerst had verstild.


René vermeulen