Een speelse wind in 't gras...
De bloempjes zongekeerd -
alsof het hoogdag was:
reeds vroeg van moe geleerd.
De bijtjes zoemen blijde,
bij 't lonken van de zon...
bekronen bloemenweide
als liefste nectarbron.
Met vleugels als motoren,
zo vlug als onvermoed,
zo laten zij ons horen
hun bijenlied en - groet.
Ze vliegen naar de hartjes
vol frisse nectarwijn.
Ze zijn de bloemenbardjes.
Hoe kan je liever zijn?
Ze vliegen zwaar geladen
naar huis weer bij hun moe ...
En vliegen ... weer ontladen,
naar nieuwe hartjes toe.
René Vermeulen
zondag 29 maart 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Proficiat Peip, zo vlug al op de blog! Veel genot. Benga.
BeantwoordenVerwijderen